www.herbalistatabay.com/kanser.html

Kanserden çok kanser ilaçlarından korkunuz...

MODERN TIPTA KANSERİN KALICI TEDAVİSİ ASLA YOKTUR.HASTALARIN HEPSİ KAYBEDİLİYOR...
İşte aşağıda son kötü örneklerden bir kaçını anlatan hasta yakını mailleri :

Merhabalar Sayın Atabay Güveloğlu..
Halam 2 seneden beri kolon kanseri, kendisi 46 yaşında kemoterapi tedavisi gördü, ameliyata gerek olmadığını söylediler. geçen zaman içinde hep iyiye gittiğini söylediler ama günden güne eridi.
alternatif tıpa yönelmedik doktorlara güvendik,her kemoterapi alışı ona eziyet çektirmekten başka bi işe yaramadı.bundan 2 hafta önce rahmine sıçradığı ortaya çıktı, her doktor birbirinden farklı şeyler söyledi, en son gittiğimiz doktor bize ameliyatla temizlenebileceğini söyledi.Bunun üzerine hemen ameliyata alındı, ama rahim ve yumurtalıkları alınmadan sadece bağırsağı dışarı verilerek yara kapatıldı, güçlü bir moralle tekrar kemoterapiye başlanacağı söyleniyor ama biz buna da inanmıyoruz, Doktorlara olan güvenimiz sarsıldı. Şu an tek umudumuz doğanın şifalı eli ve sizsiniz.Bütün yorumları okudum, eğer bize de yardım ederseniz çok büyük dua alırsınız, sizden acele haber bekliyoruz.Ne gerekiyorsa yaparız . Numaramızı gönderiyorum Ümran -Tel  053..............

KARACİĞER KANSERİNDE BİLE ONKOLOG DOKTORLAR KEMOTERAPİ UYGULUYORLAR(!)...

Annem karaciğer kanseri ve başka organlara da sıçradığını öğrendik kemoterapi denen tedaviyi uyguladıktan sonra yataktan kalkamaz hale geldi sürekli ağrılarından şikayetçi ve geçen gün vücudunun ve güzlerinin sarı renk i aldığını gördüm sarılık olmasından şüphelendik ve uzun araştırmalarımdan sonra bir kaç Herbalist kişi ile görüştüm ama hiç birisi sizin gibi bana inandırıcı gelmedi bu yüzden sizden acil olarak yardım beklemekteyim bana yardımcı olabilir misiniz? Annemin bir an önce ayağa kalkması için lütfen bana yardımcı olun..
Annem daha 46 yasında ve hayattan ümidini kesmek üzere onun için neler yapabilirsiniz.
Umudumuz önce Allah sonra sizsiniz.

İvedi haberlerinizi bekliyorum saygılarımla..

İSMAİL AYDOĞAN
 

MEME KANSERİNDE HİÇ FAYDA SAĞLAMIYOR, AKSİNE ZARAR VERİYOR..

Hocam merhabalar,
Ben anneme şifa arıyorum. Anneme 2008 nisan ayında meme kanseri teşhisi kondu. Sol meme üst kadranda ceviz büyüklüğünde bir kitleyi fark ederek hastaneye başvurduk. İstanbul da gittiğimiz özel bir hastane ameliyatla tüm memeyi ve lenf bezlerini almayı önerdi kabul etmeyerek Cerrahpaşa Tıp Fakültesine başvurduk. Orada da ameliyat yerine sekiz seans kemoterapiye karar verildi ve 21 günde bir 8 seans kemoterapi uygulandı. Annem 57 yaşında. Kemik, karaciğer ya da beyin .... metastaz durumu yok. sadece sol memede kitle ve 1 lenf nodu tutulumu var. Fakat tümör çok büyüdü. Ceviz büyüklüğünde iken kemoterapiden sonra yumruk büyüklüğüne ulaştı.
 
En son onkoloğumuz"Kemoterapi cevap vermemiş" dedi. Şu an radyoterapi düşünülüyor ama bu seferde boyunda bir beze ortaya çıktı. henüz ona biyopsi yaptırmadık. Büyük ihtimal yine ameliyat denmeyecek. radyoterapi de boyundaki bezeden dolayı sakıncalı olabilirmiş. Hormon tedavisine geçebiliriz dedi.
 
Hocam zaman kaybetmek istemiyorum. geçen her dakika annemi benden ayıracak. Vakit kaybetmeden doğru yolu bulup ilerlemek istiyorum.
 
Alternatif tıbba sonuna kadar inanan birisiyim. Hocam geçmiş tecrübelerinizi bilginizi şefkatinizi de katarak bana bir çözüm önerin.  
 
Hayırlı cevaplarınızı bekliyorum. saygılarımla. Kolay gelsin.
 
Özdem ATAŞ
Polis Memuru
 

----- Original Message -----

From: fatih802

To: tedavi@herbalistatabay.com

Sent: Thursday, December 25, 2008 11:24 PM

Subject: karaciğer kanseri
 

iyi günler syn. Güveloğlu ben 50 yasında bayanım... 9 ay önce karaciğer kanseri olduğumu öğrendim, şuan kemoterapi görüyorum 11. kürü aldım amam yine de kolona metastaz yaptığı için nisan 2008'de kolon ameliyatı oldum karaciğerimdeki kitle 15x10x12cm olduğundan  ameliyat olamıyorum. Kemoterapilerle  hiçbir küçülme olmadı Ca:487 kemoterapinin faydası olmadığını düşünüyorum. ne yapmam gerekiyor bana yardımcı olursanız sevinirim...

Ben Beyhan Mutlu. Size İstanbul'dan yazıyorum.Benim yeğenime 10 ay öne sol bacağında 9 cm büyüklüğünde kemik tümörü tanısı kondu.4 hür kemoterapi oldu ve 7.kür sonunda ameliyat yapıldı.Ameliyat sırasında kalça kemiğinde hala çok sayıda canlı hücre görüldüğünü söyledi doktorumuz.Yaklaşık 1 ay kadar sonrada radyo terapi kemoterapi ilacı değişmeden birlikte verilmeye başlandı.Tabi ki radyo terapinin yan etkileri kalçayı yaktı iyileşinceye kadar çok uğraştık.biz her şey yolunda gidiyor tedavimiz aralıkta bitecek diye beklerken 9.9.2008 de akciğerde omurilikte ve sağ kalçada (Yayılım) metastaz olduğunu söylediler.ilaçları değişti.2 kür bu ilaçtan verilecek sonuca göre tamam yada devam denilecek.1. kür ilaç verildi ağrıları devam ediyor.dün akşam ateşi 39.5 oldu kanında mikrop olduğunu mikrop varken de kemoterapi ilacının verilemeyeceğini söylediler.alınan kültürlerde mikrobu bulamıyorlar.crps yüksek diyorlar.bugün şu saatlerde tomografi çekiliyor.Çok çaresiziz ne olur bize yardım edin.Sizde tedavimiz mümkün mü.acil cevap bekliyorum.saygılar.
 

MERHABA, ben diyarbakırdan ufuk. konu annemin rahatsızlığı yaşı:52
TEŞHİS:MEME CA, AKCİĞER,BEYİN, KEMİK METASTAZI
  
düşünceler:  Annem 7 nisan  2005 tarihinde sağ meme ameliyatı  olup alınmıştır
Ameliyattan sonra 8 kür  kemoterapi  alıp  30 gün radyoterapi almıştır.
Daha sonra tamoksifen adlı tableti kullanmaya başlamıştır 1 yıl iyiydi. Daha sonra akciğerde su toplandı. ve oraya da yayıldı. 12kür kemoterapi almıştır. daha sonra arowasin tablet kullanmaya başlanmıştır.ve 3 ay sonra kontrole gittiğimizde tekrar akciğerde  sıvı toplandığı söylendi.ve göğüs cerrahi kliniğine yatırılıp  (doktorun karneye yazdığı teşhiste  malingn masif plevral effüzyon tanısı yazmıştır.)akciğerindeki sıvı alınmıştır. 1ay tekrar arowasin isimli ilaca tekrar başladı. sonra 1 aydan sonra tekrar sıvı oluştu evde 5 kür kemoterapi görüldü.(xelode 500 mg)daha sonra beyin emarı ve kemik  sintigrafisi istenildi sonuç olarak  beyin  ve kemik tede metastazı oluştuğunu söyledi. daha sonra beyin ve akciğerinden  10 gün ışın(radyoterapi) gördü. şu anda ki belirtileri ,
Halsizlik, el ve ayaklarda uyuşukluk, ayağa kalkamama sadece wc ihtiyacını bizim aracılığımızla görmekte,canının ağrılarının fazla olduğu, nefesinin kesilmesi sanki uzun maraton koşmuş ve yorulmuş gibi,bulantı, iştahında azalma, karnında şişkinlik
belirtileri vardır.
 
    Şu anda doktorumuz pazartesi günü gidip akciğer tomografisi ve kan tahlilleri istedi yarın gidip yapılacak.bunların sonuçlarına göre bize tekrar kemoterapi ve kemik güçlendirici ilaçları başlayabiliriz dedi. bizde internetten sizin reklamınızı gördük ve sizinle temasa geçtik . Yardımcı olursanız çok seviniriz.Allah yardımcınız olsun iyi çalışmalar
 YUKARIDAKİ MAİLDE DE GÖRDÜĞÜNÜZ GİBİ MEME KANSERİNDE KEMOTERAPİ TAM BİR FİYASKODUR VE ASLA ÇÖZÜM DEĞİLDİR

 

BİR TÜRK ONKOLOG DR.MURAT BAŞ 'IN KEMOTERAPİ HAKKINDAKİ YORUMU İSE AŞAĞIDADIR:

NAPALM BOMBASI

 Eğer hastalığınızı alt etmeye niyetliyseniz, pişmanlık duymamalı, geçmişe özlem hissetmelisiniz.

Her şeyden önemlisi, başarsanız bile asla geri dönebileceğiniz, tam sağlıklı olabileceğiniz umuduna kapılmamalısınız.

Kanserden ve tedavisinden bahsediyorum.

Kanserin günümüzde en yaygın kullanılan tedavi şekli KEMOTERAPİ’dir.

Kemoterapi, son derece yalın bir kavramdır.

“Kimyasallarla Tedavi” anlamına gelir. Kimyasal Silah gibi.

Kanser hücrelerinin çoğalmak ve üremek gibi “kötü niyetli” özellikleri vardır.

Kanserin ideolojisi “büyümek için büyümektir”.

Kemoterapi, doktor tarafından alaylı bir dille “kokteyl” adı verilen, çok güçlü birkaç kimyasal ilacın bir arada verildiği bir karışımdır.

Kana karışarak bedeni dolaşır ve neredeyse vücudun bütün hücrelerini etkiler, özellikle de anormalleşen kanser hücrelerini öldürür.

Ne var ki, sadece kanser hücrelerini etkileme.

Saçlar, damak, dil, bağırsak mukozası en çabuk ve kolay etkilenen hücrelerdir.

Sonra kemik iliği, kemoterapi ile iyice azalır.

Yani kemoterapi sağlıklı hücreler ile hasta hücreler arasında net ayrım yapamaz.

Kemoterapiye “bir palmiye ağacına tünemiş maymunu öldürebilmek için ormana NAPALM BOMBASI atmak ve milyarlarca ağaç, bitki ve çiçekleri yok etmek gibi bir şey” denilebilir.

Ya da,

Savaş sırasında gizlenmeye çalışan gerillaları engellemek ya da öldürmek için, uçsuz bucaksız bitki örtüsüne sahip, ancak yüzyıllar süren bir zamanda yetişebilmiş çamların çınarların oluşturduğu orman ya da dağları bombalamaya, yakmaya benzer bu durum.

Maalesef, gerillalara uygulanan aynı “askeri mantık”, kemoterapinin felsefesidir.

Saydam ve renkli bir şişeden damla damla inen sıvı, bedeni alt üst eder.

Savaş alanındaki yanık kokuları gibi, ağzınıza güçlü demir kokuları yayılır.

Vücudunuzun her tarafında uyuşma, karıncalanma başlar.

Başınız dumanlanır, mideniz bulanmaya başlar.

İçinizi saran alev, bedeninizin her tarafına tırnaklarınızın ucuna kadar yayılır.

Kemoterapi ile yüzleşmek kolay değildir.

Hastalarımdan birisi “Allah düşmanıma ve hatta Yılan’a bile kemoterapi’yi nasip etmesin” dediğinde haksız sayılmazdı.

Kemoterapi alınacağı düşüncesi bile insanı rahatsız etmeye ve gerçekçi kabus görmeye yeterde artar.

Kimisi önceden dua eder, namaz kılar, kimisi yoga-meditasyon yaparak ruhen hazırlanır.

Kimisi kemoterapi öncesinde en sevdiği şarkıları söyler, kimisi de sonrasında yemek yiyemeyeceği için en sevdiği yemekleri tıka basa yer.

Ama, hastaların azımsanmayacak çoğunluğu bundan bir şifa ve hayır gelmeyeceğini düşündüğü için bir “işkence” olarak algılayıp, kemoterapiyi reddeder.

Kemoterapiyi reddedenleri suçlamak onları anlamamaktır.

“Başka seçeneğimiz yok” diyerek kemoterapiye razı etmeden önce doktor ve hasta yakınları bunu iyice düşünmelidirler.

Bu nedenle hasta detaylıca bilgilendirilmelidir.

Ne kadar çok bilgi, o kadar az korku prensibi unutulmamalıdır.

“Ya kemoterapi ya ölüm” yerine, “kemoterapi ile ne kadar şifa?” sorusuna cevap verilmelidir.

Kemoterapi, tepenizde saldıran bir kaplan ve altınızda uçurum varken, size uzatılan bir ip gibidir. İpi tutsanız bile tehlikelerden kurtulacaksınız demek değildir bu.

Kemoterapi bombardımanı, en az iki haftalık dinlenme ile etkisini kaybederken, üçüncü haftada yeni bir bombardımanın zamanı gelmiştir bile.

Yani değneği yiyebilecek hale yeniden gelmektedir.

İnsanoğlunun sağlıklıyken, bir bedeni olduğunun farkına varamaması ne kadar ilginç.

 Beden, beden, beden,…

Onun işlevini sağlıklıyken ne kadar da sıradan görürüz. Bedenin bütün dikkatinin odak noktası olabilmesi için galiba hastalanmamız gerekiyor.

Çok kolay olan soluk almak, idrar yapmak, yürümek bile, hastalandığımızda insanda acı yaratan, rahatlama ya da kaygıya yol açan işlevler haline gelebilir.

Hastalandığımızda günden güne ne kadar ona (bedenimize) bağımlı olduğumuzu, onun keyfinin nasıl sizin keyfinizi belirlediğini ve hastalandığımızda sizi nasıl tutsak ederek köle haline getirdiğini anlayabilirsiniz.

Kemoterapi gibi ciddi bir tedavi almadan önce bedeninizin farkına varmalısınız.

Hangi noktaya kadar siz bedeninizsiniz.

İkinizin arasında ne gibi bir ilişki var?

Gerçekte sadece ikiniz mi varsınız?

Hastalık veya ölüm giderek kendini hissettiren bir gerçeklik olarak üzerinize ağırlık yapmaya başladığında, ağrılarınız, halsizliğiniz, yüzleşmeniz gereken şeyler olduğunu düşündürmeye başlayacaktır.

Bedeniniz, doğduğunuzda ödünç aldığınız bir kostüm, yani emanettir.

Çıplak kalmaktan korkmaksızın, onu bir gün geri vereceğini düşünerek, ona ne kadar bir “emanet” gibi davrandığınızı sorgulamalısınız.

“Beden” ile ilgili düşüncelerimizi sonraki yazılara bırakırsak, kemoterapi alacağınız zaman yalnız olmadığınızı, ikinci bir “emanet” ile birlikte olduğunuzu aklınıza getirin.

İşte o zaman en doğru kararı vereceksiniz.                                                         

KEMO-II

         ************************

Kanserli hastaların “kemoterapi” yani “KEMO” almaya karar vermeleri hiçte kolay değildir.

Çoğalan ve saldırganlaşan kanser hücrelerini değiştirmek amaçlanırken, kemoterapi alanların bizzat kendileri değişmeye başlarlar.

Bedenleri o güne kadar tanımış oldukları beden olmaktan çıkar, her geçen gün bir şeylerin değiştiği hissedilir.

Kemoterapi alan kişi, kendini uyduruk bir bilim-kurgu filmindeki üzerinde deneyler yapılan ve garip bir yaratığa dönüşen kahraman gibi hisseder.

Duyular keskinliklerini yitirerek küntleşme meydana gelir. Duygular donuklaşıp, koku ve tat alma yetenekleri son derece körelmiş olur. Parmaklar bir cam gibi kırılganlaşır.

Sağlıklıyken bir portakalı rahatlıkla soyabilen tırnaklar, eski zaman fotoğrafları gibi soluk kahverengiye bürünürler. Dişler sararır, diş etleri öyle hassaslaşır ki, en yumuşak diş fırçası bile “rende” hissi vermeye başlar. El ve ayaklarda karıncalanma, uyuşma başlar, giderek his kaybı oluşur. Yüz ve karın ise sürekli şiştir zaten.

En kötüsü başında hissedilir, zihin durur, hiçbir şey düşünemez hale gelir. Zihin, en sıradan ve basit mantık gerektiren konuları düşünmekten acizdir. Kapıyı anahtarla açmak, tencerenin altındaki ateşi söndürmek, çay içmeyi unutmak gibi.

Kemo alan hasta, kimi zaman istemeden transa geçer. Elinde sıkıca tuttuğu bir şey kayıp gider sanki. Pek çok tabak ve bardak kırılır. Mutfağa gitmek üç adımlık mesafe iken, en az 3 dakikayı alır. Bütün beden ve metabolizma yavaşlar. Denge çoğunlukla sağlanamaz. Genellikle ayaklar yere basmıyor, su üzerinde yürüyormuş hissine kapılır hasta. Yüz metrekarelik bir alanda yaşamanıza rağmen kalem, gözlük gibi eşyalarınızı sık sık kaybedersiniz.

Neden bilinmez ama, daha önce tanışmış olduğunuz ama hayatınız için önemsiz birisi sık sık aklınıza gelir. Okuduklarımızı anlamak ve önemsemek imkansız gibidir.

Güneş. Hep altında kalmaktan hoşlandığımız güneşi, birden sevmeyiverirsiniz. Farkına varmadan gölgeye sığınırsınız. Çünkü, kemo ciltteki pigmentasyon sistemini onarılamayacak biçimde harap eder. Kemo alan birisi neredeyse hayatı boyunca hiç güneşlenemez. İsterseniz güneşin altında oturup, beyninizin kızarmasını hissedebilirsiniz.

En tuhafı ve önemli olanı “karakter değişikliği” dir. Kemo alan kişi, asabi, huysuz, tahammülsüz, alıngan ve depresif olur. Karar vermekte son derece zorlanır. Kemo sıvısı nasıl rengarenk ise kemo alan kişinin karakteri de renkten renge girerek değişir. O anda aklınıza gelebilecek olumsuz, ama önemsiz veya küçük bir sorun, ansızın bir fırtına-kasırgaya dönüşebilir. Evvelden zevk aldığınız filmleri seyretmeye tahammül edemezsiniz. Bayıldığınız ve sizi kendinizden geçiren müziği bile bir iki dakikadan fazla dinleyemezsiniz.

Bazen zihin giderek bulanık, ama daha sakin ve keyifli bir hal alır. Bazen de herhangi bir sıradan söz ya da hadise zihni alt üst etmeye yeter. Kemo alan kişinin bu değişken hali yarı yarıya dolu bir varili andırır. Bir kez dokunulduğunda çalkalandıkça çalkalanır.

Kemo alan kişinin öğrenmesi gereken zihni sakinleştirmek veya bu çalkantılara direnmek değil, onların farkına vararak onları kabul etmektir. Onları kovmaktansa kendi kendilerine çekip gitmelerini beklemek daha kolaydır.

Kemo alan kişinin rüyaları başlangıçta korkunç kabuslarla dolu iken, sonraları hafif, sıkıntısız ve rahat bir hal alırlar. Önceleri sık sık ve ani uyanmalarla kesilen ve sabahları depresyonun pusu kurduğu uykunun bu hali çabucak dağılan bir dumanı andırır.

Dünyayı oldukça önemsiz hissettiren bir uzaklık duygusu kaplar insanın içini. Dünya içinde yaşamaya değecek ilginçlikte bir yer olmaktan çıkar. Böyle olunca da kanser artık “dram” gibi görünmez.

Ölüme karşı duyguları da değişir kemo alanın;

Şu cümledeki gibi; “öleceğimi biliyordum, bilmediğim bunun ne zaman olacağı ve işte insanı öldüren de bu”

Ölüm geldiğinde Woody Allen’in dediği gibi “Ölmek mi? Beni hiç ilgilendirmiyor. Sadece geldiğinde ben burada olmak istemem” diyebilir mi insan?

Kemo alanın yeni ruh halinin ilginç bir yüzü de “zaman” ile kurduğu farklı ilişkidir. Geçmişin kesinlik içeren yükünü bayılarak taşıyan, geleceğin pek çok olasılık dolu belirsizliği karşısında kafası hep karışmış bir olarak şimdiden geçmesini bekler. Böyle olunca da anı yaşamayıp elinden kaçırır genellikle insan. Oysa Kemo alan kişi de zaman artık böyle değildi. Saat saat, gün be gün, fazla beklenti ve fazla plan olmaksızın şimdinin tadı çıkarılır artık.

Kemo alan kişi, minyatüre dönüşerek hafifleyen varlığının tadına varır. Her sabah gazeteyi bir karıncanın umursamazlığıyla okur, TV’yi bir arının gözüyle seyreder. Herkesin telaş içinde koşuşturduğu, kavga ettiği, kan döktüğü dünya kemo alandan çok çok uzaktadır.

Kemo alanları bekleyen en ciddi tehlike, kemo aldıktan sonra “normalden” uzaklaşmaları yani “anormalleşme” leridir. Hayatın normalinden (gerçekliğinden) uzaklaşmak gerçekten büyük bir tehlikedir. Bu durumdaki kişi kendini salar, dişlerini fırçalamaktan saçlarını taramaktan vazgeçer. Sanki artık hiçbirşeyin önemi yokmuş ya da bütün kötülüklerin nedeni olan bu beden artık sevilemez ve sadece nefret edilen bir nesne olarak görülmekteymiş gibi davranır. Bence kemo alan biri bunlardan olmamaya gayret etmelidir.

Sanki hayat “normal” seyrinde devam ediyormuş gibi sabah uyandığında yüzümüzü yıkamalı, kahvaltımızı yaparak koşmaya gitmeli, gazetemizi okumalı, düşük şiddette de olsa işimize devam etmeli, akşam TV’mizi seyretmeli, haberleri dinlemeli ve yorumda bulunmalı, azalsa da cinselliğimizden vazgeçmemeli ve yatmadan önce dişlerimizi fırçalamalıyız.

Kimi zaman kendinizi inandırmakta güçlük çekseniz de eninde sonunda sahip olduğunuz tek beden budur ve onu “normal” ve dinç tutmak yapabileceğimiz en iyi şeydir. Elbette normal ve sevdiklerinizi önemseyerek bu dönemi tek başımıza geçirme kararı son derece doğru olabilir. Böylece başkalarının kaygılarıyla kaygılanmamıza gerek kalmaz. Böylece bütün enerjinizi ve dikkatinizi sadece kendinize yönlendirebilirsiniz. Bir fırtınanın ortasında çaresiz kalmamak için bütün ağırlıklarını denize döken, denizci misali kemo alan kişide normal insani ilişkilerini az ve öze ingirgemeli, alışkanlık ve nezaket yönünden korunan gereksiz bağlar koparılıp atılabilir.

Kemo alan kişiyi, sessizlikten, boş saatlerden, küçük ve lüzumsuz eylemlerden, yararsız ve sıkıcı ilişkilerden uzakta, huzurdan oluşan bir dünya yaratmasında sakınca yoktur. Tek bir söz etmeden ya da duymadan geçirdiği günler olabilir. Bazen kapıcıyla karşılaştığında “günaydın” veya “iyi akşamlar” demekte zorlanabilir.

Kemo alan kişi, normalde sapmadan boş bir aklın, giderek daha az çatışmalı bir yüreğin ve her zamankinden daha hızlı akan zamanınkinden daha hızlı akan zamanın tadını çıkarmalıdır. Geçmişteki gibi, kendi kendini sorunların çokluğu ve yararsızlık ya da sorumluluk duygularıyla bitirmemelidir.

Yapacak, hayal edecek ya da ümitlenecek hiçbir şeyi yoktur.

Sadece olduğu yerde ve sessizce kalmalıdır.

Ömrü boyunca sadece “çene çalma” denilebilecek çok sayıda konuşmalarından, biriyle öğle yada akşam yemeğe gitmekten, oraya buraya koşuşturmaktan, randevuya yetişmekten vazgeçebilir. Sonuçta bunların hepsi bitmiştir. Eski “o” artık “o” değildir. Kemonun fosforlu ve rengarenk sıvıları “o”nu yakıp, kül etmiştir.

Artık bir yere telefon açmak, bir iş yemeğine gitmek, çok sayıda insanı tanımak, bir ürünü ya da hizmeti tamamlamak, yemeği pişirmek ve bazı alışkanlık ya da gelenekleri yerine getirmek zorunda değildir. İşte bütün bu “zorunluluk”lardan kurtulmak için kanser bir fırsattır. Snki bunlardan kurtulmak için kanserin peşine düşmüş ve onu arayıp bulmuş gibidir.

Kemo olan kişi, kendisine merhamet göstermek ve anlamsız avutma sözcüklerini sıralayanlara bu fırsatı vermemek için harika görünmelidir.

Kemo alan kişi, hastalığını sıçramayı öğrenmek için yoluna konulmuş bir engel olarak görmelidir. Sorun olan, atlayarak üzerinden mi, kenarından mı, yoksa daha kötüsü, altından geçerek mi aşacağınızdır. Her hastalığın gizli bir mesajı olduğunu, bir şeyleri anlamak için başına geldiğini bilmelidir. Sonuçta hastalığı kişinin bedeni üzerinde yaptığı saygısızca tasarruf ve tahribat çağırır. Yıllardan beri rutinden kurtulmak, günün-hayatın ritmini yavaşlatmak, olaylara farklı bir bakış açısını yakalamak için bir fırsat.

Yani her şeyin yerli yerine oturduğu bambaşka bir hayatı. Ruhunuz, bedeniniz, her şeyinizin değiştiği bambaşka bir kişilik.

Belki de fıtrata(tabiata), öze bir dönüş.

Mükemmel bir sağlığın olmasını dileme

Bu açgözlülük olurdu

Istırabını şifa yap

Ve engelsiz bir yol bekleme

O ateş olmasaydı ışığın sönerdi

Özgürlüğe kavuşmak için fırtınayı kullan

Koreli bir Zen rahibinin sözleri

Türkiye'deki sözde kanser uzmanı doktorlara ilaçla tedavi konusunda asla inanmayınız..İlaç firmalarının büyük paralar vererek televizyonlara ve büyük gazetelere köşe yazarı olarak çıkardığı sözde kanser uzmanı profesörler bitkilerden, doğal beslenmeden bahsederek dürüst görünmeye çalışırlar ama işleri, ilaç firmalarının çıkarı karşılığı temsilcileri oldukları için hastalara kemoterapi zehirini uygulatarak kısa sürede ölmelerine neden olurlar.Kim aksini iddia ediyorsa biz buradayız!!
Bunların adları bu nedenle ÖLDÜREN DOKTOR a çıkmıştır.Kanser tedavilerinden ancak kaçanlar kurtuluyorlar.Tıpta kanserin tanısı vardır ama asla kalıcı tedavisi yoktur.Dönüşsüz bir yola, kemoterapiler uygulatarak girmeyiniz.Siz kaybedersiniz ama yabancı ilaç firmaları ve kemoterapileri uygulayarak onlardan prim alan onkolog doktorlar kazanırlar...
 

ANA SAYFA